ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

فناوری GTL

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
نوشته شده توسط  | منتشرشده در: بیشتر بدانیم

خلاصه ای درباره فناوری تبدیل گاز طبیعی به فرآورده های نفتی(GTL)

فناوری تبدیل گاز طبیعی به فرآورده های نفتی(GTL)، به فرآیندی اطلاق می گردد که در آن بتوان، گاز طبیعی را به فرآورده های با ارزشی از جمله گازوئیل، نفت سفید و بنزین تبدیل نمود.
این فناوری هر چند بیش از ۸۰ سال قدمت دارد، ولی در مقیاس تجاری، هنوز در ابتدای راه توسعة خویش قرار دارد.
فرآورده های نهایی بدست آمده از این فرآیند، اکثراً معادل فرآورده های نفتی حاصل از برج تقطیر پالایشگاه های نفت خام است که در دامنه C۱۰ تا C۲۰ قرار دارند و اصطلاحاً به آنها "فرآورده های میان تقطیری" گفته می شود؛ از همین روی بعضاً واژه GTL یا Gas To Liquids را "تبدیل گاز به فرآورده های میان تقطیری" نیز می گویند. (فرایندی که با استفاده از روش FT یا فیشر تروپس انجام می شود.)
برتری بر فرآورده های پالایشگاهی (از نظر محیط زیستی)
فرآورده های حاصل از فرآیند GTL، بویژه گازوییل، دارای خواص برتری همچون عاری بودن از سولفور و آروماتیک و همچنین درجه ستان بالاتر نسبت به گازوئیل عادی می باشند. بنابراین به علت فواید زیست محیطی فرآورده های GTL، شرکتهای فعال در صنعت GTL، مازاد قیمتی بین یک تا ۳ دلار برای فرآورده های تولیدی خود نسبت به فرآورده های موجود انتظار دارند.
مقایسه با طرح CNGسوز کردن خودروها
شاید تصور شود که طرح حاضر، با طرح CNGسوز کردن خودروها (گاز فشرده شده) که هم اکنون توسط سازمان بهینه سازی مصرف سوخت در حال پیگیری است، قابل مقایسه است؛ درست است که هردوی این طرح ها، جایگزینی گاز به جای بنزین پالایشگاهی را هدف قرار داده اند ولی یکی گاز را مستقیماً به عنوان سوخت هدف قرار داده است و دیگری پس از تبدیل به فرآورده هایی نظیر گازوئیل.
در این زمینه باید گفت که هزینه های طرح GTL بسیار کمتر از طرح CNGسوز کردن است چراکه استفادة از گازوئیل به عنوان سوخت، برخلاف CNG، نیازمند زیرساخت هایی مانند جایگاه های سوخت رسانی جدید، مخازن ذخیرة CNG و کیت های تبدیل نیست و می توان با همین زیرساخت های موجود و تنها با رویکرد به با تولید خودروهای دیزلی به تغییر نوع سوخت پرداخت.
مقایسة گازوئیل با بنزین
شاید تصور شود تمرکز طرح حاضر بر "گازوئیل"، به جای بنزین، منجر به هزینه های بیشتری (ناشی از سوق دادن خودروسازی کشور به گازوئیلی کردن خودروها) شود. ولی در این راستا باید دانست که به خاطر مزیت های متعدد گازوئیل نسبت به بنزین از نظر کاهش مصرف (حداقل ۳ لیتر کمتر در هر ۱۰۰ کیلومتر) و کاهش آلایندگی (۲۵ تا ۳۰ درصد)، مدت زمان زیادی است که در دنیا خودروسازان به این نوع خودروهای سواری روی آورده اند و هم اکنون ۵۰ درصد خودروهای شورای اروپا، دیزلی هستند.
شاید این سوال به ذهن برسد که چرا با وجود اینکه ما هم اکنون صادرکنندة گازوئیل هستیم و برعکس، کمبود بنزین داریم، چرا با توجه به مزیت های بیان شده، حرکت به سمت خودروهای دیزلی را تاکنون در کشور آغاز نکرده ایم؟ (خصوصاً آنکه خودروسازی کشور ما نیز از نظر تکنولوژیکی دنباله رو است و در این زمینه منعی برای انتقال تکنولوژی خودروی دیزلی از خارج وجود نداشته است.)
یکی از پاسخ های مهم به سوال فوق، درصد بالای گوگرد در گازوئیل تولیدی پالایشگاههای کشور است. درصد بالای گروگرد، موجب آلایندگی زیادی می شود و لذا در توسعة خودروهای دیزلی دچار مانع می شویم. اما در این زمینه اگر بحث تولید خودروهای سواری دیزلی را با توسعة GTL در کشور همراه کنیم مشکل کاملاً حل می شود چون اساساً گازوئیل ناشی از GTL، عاری از سولفور است.
تحلیل اقتصادی
سودآوری پروژه های GTL تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که عمده ترین آنها هزینه سرمایه ای، قیمت گاز و قیمت نفت است. اظهار نظر در مورد اینکه پروژه های GTL اقتصادی هستند و یا خیر بستگی به عوامل متعدد، بویژه رویکرد کشور میزبان به پروژه GTL دارد.
به اعتقاد کارشناسان در صورت بهره مندی از گاز ارزان (حداکثر ۷۰ سنت در هر میلیون Btu)، معافیت مالیاتی و ظرفیت بالای تولیدی برای بهره مندی از مزایای مقیاس تولید، می توان پروژه های GTLرا گزینه ای سودآور در بهره برداری از ذخایر گازی کشور دانست.
منبع: پایگاه خبری و تحلیلی نفت ایران و جهان: نفت نیوز

 

بازدید 4336 بار
آخرین ویرایش در شنبه, 01 شهریور 1393 ساعت 07:17
روابط عمومی

مدیر عامل و موسس

وبگاه: www.joomi.ir/

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.